அண்மையில் தமிழகத்தின் எதிர்க்கட்சித்தலைவர் உதயநிதி சனாதன எதிர்ப்பு  பற்றித்தெரிவித்த கருத்துகள் தமிழகத்துக்கப்பால், பாஜக ஆதரவாளர்கள் மத்தியில் கடும் எதிர்ப்பைச் சம்பாதித்தன. ஆர்ப்பாட்டங்கள் பல உதயநிதிக்கெதிராக எழுந்தன. இந்நிலையில் சனாதனம் பற்றிய சரியான புரிதலை அறிய வேண்டும் என்னும் அவாவில் கூகுளின் செயற்கை நுண்ணறிவுடன் நடத்திய விரிவான உரையாடலிது. 

 

என் பல கேள்விகளுக்கு விரிவாகத் தனது கருத்துகளை எடுத்துரைத்தது செயற்கை நுண்ணறிவு. செயற்கை நுண்ணறிவின் கருத்துகளில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ள கருத்துகளில் உள்ள உண்மை எனக்குத் தெரியாது. ஆனால் இவ்வுரையினை முழுமையாக வாசிக்கும் உங்களில் எவருக்காவது அவற்றில் முரண்பட்ட கருத்துகள் இருந்தால் அறியத் தரலாம். அது காத்திரமான  தர்க்கத்துக்கு வழி வகுக்கும்.

 

 

சனாதன தர்மம் என்பது சமஸ்கிருதச் சொல்லாகும், இதற்கு "நிலையான தர்மம்", "நித்திய ஒழுங்கு" அல்லது "மாறாத நெறிமுறை" என்று பொருள். இது மனிதர்களால் உருவாக்கப்படாத, காலத்தைக் கடந்து எப்போதும் நிலைத்திருக்கும் இயற்கையின் அடிப்படை விதிகளையும் ஆன்மீகக் கொள்கைகளையும் குறிக்கிறது. நவீன காலத்தில், இது இந்து சமயத்தின் மற்றொரு பூர்வீகப் பெயராகவும், அதன் வாழ்க்கை முறையாகவும் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

 

 

சனாதனம்: காலத்தால் அழியாத, ஆரம்பமும் முடிவும் இல்லாத, எக்காலத்திலும் மாறாத நித்தியமான ஒன்று.தர்மம்: பிரபஞ்சத்தை இயக்கும் அறநெறி, கடமை, நீதி, ஒழுக்கம் அல்லது வாழ்வியல் நெறிமுறைகள்.

 

2. அடிப்படை ஆன்மீகக் கொள்கைகள்

பொதுவான கடமைகள் (சாதாரண தர்மம்): சாதி, இனம், மதப் பிரிவுகளைக் கடந்து அனைத்து மனிதர்களும் பின்பற்ற வேண்டிய வாய்மை (உண்மை), அகிம்சை (உயிரினங்களுக்குத் தீங்கு செய்யாமை), தூய்மை, கருணை, பொறுமை மற்றும் சுயகட்டுப்பாடு போன்ற நற்பண்புகளை இது வலியுறுத்துகிறது.

 

பிரபஞ்ச ஒருமைப்பாடு: படைத்த இறைவனும், படைக்கப்பட்ட அண்ட சராசரங்களும், அனைத்து உயிரினங்களும் ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையவை என்ற தத்துவத்தை இது போதிக்கிறது.ஆன்மாவும் மறுபிறவியும்: உடல் அழிந்தாலும் ஆன்மா அழிவற்றது மற்றும் கர்ம வினைகளின்படி மறுபிறவி தொடரும் என்ற ஆன்மீகக் கோட்பாட்டை அடிப்படையாகக் கொண்டது.

 

 

தொடக்கத்தில் இது ஒரு பிரபஞ்ச விதியாகக் கருதப்பட்டாலும், 19-ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் வாழ்ந்த ஆன்மீகத் துறவிகள் (சுவாமி விவேகானந்தர் போன்றோர்) இந்து மதத்தை உலகிற்கு "நித்திய மதம்" (Eternal Religion) என அடையாளப்படுத்த இச்சொல்லைப் பயன்படுத்தினர்.

 

சமகாலக் கருத்துக்கள்: ஆன்மீக ரீதியில் இது பிரபஞ்சத்தின் மாறாத விதியாகப் பார்க்கப்படும் வேளையில், சமூக-அரசியல் தளங்களில் இது வர்ணாசிரம தர்மம் (சாதி மற்றும் வாழ்க்கை நிலைகளின் கடமைகள்) மற்றும் அதன் கட்டமைப்புகளுடன் தொடர்புபடுத்தியும் விவாதிக்கப்படுகிறது.

 

 

ஆம், வரலாற்று ரீதியாகவும் ஆன்மீக ரீதியாகவும் சனாதன தர்மத்தின் நூல்களில் வர்ணாசிரம தர்மம் ஒரு முக்கிய அங்கமாக வலியுறுத்தப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும், சனாதன தர்மம் இதனை எவ்வாறு வரையறுக்கிறது மற்றும் சமூகம் இதனை எவ்வாறு புரிந்து கொள்கிறது என்பதில் இரண்டு முற்றிலும் மாறுபட்ட பார்வைகள் உள்ளன.

 

இவற்றின் பிணைப்பு மற்றும் அதன் பின்னணியில் உள்ள முரண்பாடுகள் கீழே விளக்கப்பட்டுள்ளன:

 

1. ஆன்மீக மற்றும் மூல நூல்களின் பார்வை (குணம் மற்றும் தொழில் அடிப்படை)

 

இந்து மதத்தின் முதன்மை நூல்களான பகவத் கீதை மற்றும் உபநிடதங்களின்படி, வர்ணாசிரமம் என்பது பிறப்பின் அடிப்படையில் அமைந்தது அல்ல; மாறாக அது ஒரு மனிதனின் குணம் (சுபாவம்) மற்றும் கர்மம் (செய்யும் தொழில்) அடிப்படையிலானது என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

 

வர்ணம் (Varna): சமூகத்தின் சீரான இயக்கத்திற்காக மனிதர்களின் மனோபாவத்திற்கு ஏற்ப பிராமணர் (அறிஞர்கள்), சத்திரியர் (ஆட்சியாளர்கள்/போர்வீரர்கள்), வைசியர் (வணிகர்கள்), சூத்திரர் (உழைப்பாளர்கள்) என நான்கு பிரிவுகளாக பிரிக்கப்பட்டது.

 

ஆசிரமம் (Ashrama): ஒரு மனிதனின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கைப் பருவம் பிரம்மச்சரியம் (மாணவப் பருவம்), கிரகஸ்தம் (குடும்ப வாழ்க்கை), வானப்பிரஸ்தம் (ஓய்வு), சந்நியாசம் (துறவு) என நான்காக பிரிக்கப்பட்டது. மூல நூல்களின்படி, பிறப்பால் அனைவரும் சமமே என்றும், ஒருவருடைய செயல்களாலேயே அவர் எந்த வர்ணத்தைச் சேர்ந்தவர் என்பது தீர்மானிக்கப்படுகிறது என்றும் சனாதன தர்மத்தின் ஆதரவாளர்கள் வாதிடுகின்றனர்.

 

காலப்போக்கில், இந்தத் தொழில் மற்றும் குண அடிப்படையிலான வர்ணாசிரம முறை, சமூகத்தில் பிறப்பின் அடிப்படையிலான அடுக்குமுறைச் சாதியமைப்பாக (Caste System) மாறியது. படிநிலை மற்றும் பாகுபாடு: மேல் வர்ணத்தினர் சமூக மற்றும் ஆன்மீக மேலாதிக்கத்தைப் பெற, கீழ் வர்ணத்தினராகக் கருதப்பட்ட உழைக்கும் மக்கள் ஒடுக்கப்படும் நிலை உருவானது. 

 

விமர்சனம்: சமூக சீர்திருத்தவாதிகள், தந்தை பெரியார், மற்றும் அரசியல் தளங்களில் சனாதன தர்மம் விமர்சிக்கப்படுவதற்கு இந்த வர்ணாசிரம தர்மமே முக்கியக் காரணம். சனாதன தர்மம் என்ற பெயரில் வர்ணாசிரமக் கோட்பாடுகளும், அதன் வழியிலான சாதிய பாகுபாடுகளும், பிறப்பு அடிப்படையிலான உயர்வும் தாழ்வும் நியாயப்படுத்தப்படுவதாக விமர்சகர்கள் குற்றம் சாட்டுகின்றனர்.

 

சனாதன தர்மத்தின் தத்துவப் பார்வை: வர்ணாசிரமத்தை ஒரு சமூக உழைப்புப் பிரிவினையாகவும், தனிமனித ஒழுக்க நெறியாகவும் பார்க்கிறது.சமூகப் நடைமுறைப் பார்வை: வர்ணாசிரமத்தை ஒடுக்குமுறைக்கும் சாதியப் பாகுபாட்டிற்குமான வேராகப் பார்க்கிறது

 

 

ஆம், ஆரம்பகால சனாதன தர்மத்தில் (முற்கால வேத காலத்தில்) இன்று நாம் காணும் பிறப்பு அடிப்படையிலான "சாதி" (Caste/Jati) முறை இல்லை. அதற்கு பதிலாக, ஒருவருடைய தகுதி மற்றும் தொழிலை அடிப்படையாகக் கொண்ட "வர்ண" (Varna) முறையே இருந்தது. ஒரு நபர் தன் அறிவாலோ அல்லது செயலாலோ தனது வர்ணத்தை மாற்றிக்கொள்ளும் சுதந்திரம் அப்போது இருந்தது.

 

 

பகவத் கீதையில் கிருஷ்ணர் வர்ண அமைப்பு உருவானதற்கான காரணத்தை மிகத் தெளிவாகக் கூறுகிறார்:

 

"சாதுர்வர்ண்யம் மயா ஸ்ருஷ்டம் குணகர்ம விபாகச..."பொருள்: "மனிதர்களின் குணம் (மனோபாவம்) மற்றும் கர்மம் (செயல்/தொழில்) ஆகியவற்றின் அடிப்படையிலேயே நான்கு வர்ணங்கள் என்னால் உருவாக்கப்பட்டன. "இங்கு கிருஷ்ணர் 'பிறப்பு' (Janma) என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தவில்லை. ஒருவருடைய குணமும் செயலுமே அவரது சமூகப் பங்களிப்பைத் தீர்மானிக்கிறது என்பதே இதன் நேரடி அர்த்தம்

 

.2. ரிக் வேத ஆதாரம் (9-ஆம் மண்டலம், 112-ஆவது சூக்தம்)

முற்கால வேத காலத்தில் ஒரே குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் வெவ்வேறு தொழில்களைச் செய்து வந்தனர் என்பதற்கு ரிக் வேதத்தில் நேரடி ஆதாரம் உள்ளது:

 

"நான் ஒரு கவிஞன், என் தந்தை ஒரு மருத்துவர் (பீஷக்), என் தாய் கல்லில் தானியங்களை அரைப்பவர். நாங்கள் அனைவரும் வெவ்வேறு தொழில்கள் மூலம் பணம் ஈட்டினாலும், ஒரே குடும்பமாக இணைந்து வாழ்கிறோம்."

 

ஒரே குடும்பத்தில் வெவ்வேறு வர்ணங்களைச் சார்ந்தவர்கள் பாகுபாடின்றி வாழ்ந்தனர் என்பதை இந்த வேத வரிகள் நிரூபிக்கின்றன.

 

 

சமூகத்தை ஒரு பிரம்மாண்ட மனித உடலாக உருவகித்து வர்ணங்கள் விளக்கப்பட்டன:

 

தலை (முகம்): பிராமணர் (அறிவு, கல்வி)

தோள்கள்  (கரங்கள்): சத்திரியர் (வலிமை, பாதுகாப்பு)

தொடை: வைசியர் (பொருளாதாரம், வணிகம்)

பாதங்கள்: சூத்திரர் (உழைப்பு, சேவை)

 

ஆரம்பத்தில் இது உடலின் பாகங்களைப் போல சமூகம் இயங்க ஒன்றோடொன்று இணைந்திருக்க வேண்டும் என்ற நோக்கில் கூறப்பட்டது. காலப்போக்கில், பாதத்தில் இருந்து வந்தவர்கள் தாழ்ந்தவர்கள் என்ற படிநிலை (Hierarchy) மற்றும் தீண்டாமைப் பாகுபாடு பிற்கால நூல்களாலும் (மனுஸ்மிருதி போன்றவை) சமூக மாற்றங்களாலும் புகுத்தப்பட்டது.

 

மூல நூல்களின்படி, பிறப்பு முக்கியமல்ல என்பதற்குப் புகழ்பெற்ற பல உதாரணங்கள் உள்ளன:

 

ரிக்வேத முனிவர் கவஷ ஐலூஷ: ஒரு தாசி மகனாகப் பிறந்தவர், தன் ஆன்மீக அறிவால் சிறந்த வேத முனிவராக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டார்.

 

மகாபாரதத்தை எழுதிய வியாசர்: ஒரு மீனவப் பெண்ணின் (சத்தியவதி) மகன், ஆனால் அவரது ஞானத்தால் மிக உயர்ந்த 'முனிவர்' அந்தஸ்தைப் பெற்றார்.

 

ராமாயணத்தை எழுதிய வால்மீகி: வேடுவர் குலத்தில் பிறந்து, பின்னர் பிரம்மரிஷியாக உயர்ந்தார்.

 

வரலாற்று ஆய்வாளர்களின்படி, பிற்கால வேத காலத்திலும் (Late Vedic Period) குப்தர் காலத்திலும் இந்த வர்ண முறை நெகிழ்வுத்தன்மையை இழந்து, பிறப்பின் அடிப்படையிலான 'ஜாதி' (Jati) அமைப்பாக மாறியது. தொழில் செய்யக்கூடிய சுதந்திரம் பறிக்கப்பட்டு, அது பரம்பரைத் தொழிலாக மாற்றப்பட்டதே இன்றைய சாதிய முறைக்குக் காரணமாக அமைந்தது.இது குறித்து பிற்காலத்தில் எழுதப்பட்ட ஸ்மிருதிகள் (மனுநீதி போன்றவை) வர்ணாசிரமத்தை மாற்றியமைத்தன. 

 

பிற்கால வேத காலத்திலும், குறிப்பாக கி.பி. 4-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 6-ஆம் நூற்றாண்டு வரையிலான குப்தர் காலத்திலும், ஸ்மிருதிகள் (குறிப்பாக மனுஸ்மிருதி) இயற்றப்பட்டபோது, குணம் மற்றும் தொழில் சார்ந்த வர்ண முறை, பிறப்பு அடிப்படையிலான கடுமையான சாதி அமைப்பாக மாற்றப்பட்டது.

 

இந்த மாற்றங்கள் எவ்வாறு நிகழ்ந்தன என்பதற்கான முக்கிய வழிமுறைகள் மற்றும் ஆதாரங்கள் கீழே விவரிக்கப்பட்டுள்ளன:

 

சுருதி (Shruti): ரிக் வேதம் போன்ற மாறாத ஆன்மீகக் கொள்கைகள்.

ஸ்மிருதி (Smriti): அந்தந்தக் காலக் கட்டத்திற்கு ஏற்ப மனிதர்களால் எழுதப்பட்ட சமூகச் சட்டங்கள் மற்றும் ஒழுங்குமுறை நூல்கள் (எ.கா: மனுஸ்மிருதி, யக்ஞவல்கிய ஸ்மிருதி).இந்து தத்துவத்தின்படி, சுருதிகளே முதன்மையானவை; காலத்திற்கு ஒவ்வாத ஸ்மிருதிகள் நிராகரிக்கப்பட வேண்டும். ஆனால், பிற்காலத்தில் ஸ்மிருதிகளின் சட்டங்களே சமூகத்தை ஆதிக்கம் செலுத்தின.

 

மனுநீதி எனப்படும் மனுஸ்மிருதி, தொழில் பிரிவினையை முழுமையாகப் பிறப்பு அடிப்படையிலான சட்டமாக மாற்றியது:

 

பிறப்பால் வர்ணம்: ஒரு தந்தை என்ன தொழில் செய்கிறாரோ, அதே தொழிலைத்தான் மகனும் செய்ய வேண்டும் என்ற பரம்பரைச் சட்டம் புகுத்தப்பட்டது. வியாசர், வால்மீகி போல ஒருவர் தன் திறமையால் வர்ணத்தை மாற்றிக் கொள்ளும் சுதந்திரம் தடை செய்யப்பட்டது.

 

அடுக்குமுறைச் சட்டம் (Hyper-Hierarchy): நான்கு வர்ணங்களுக்கு இடையே சமமற்ற சட்டக் கூலிகள் மற்றும் தண்டனைகள் வகுக்கப்பட்டன. ஒரே குற்றத்திற்கு மேல் வர்ணத்தினருக்குக் குறைந்த தண்டனையும், கீழ் வர்ணத்தினருக்குக் கடுமையான தண்டனையும் விதிக்கப்பட்டது.

 

கலப்புத் திருமணத் தடை (Endogamy): வெவ்வேறு வர்ணங்களுக்கு இடையே நடக்கும் திருமணங்கள் (அனுலோம் மற்றும் பிரதிலோம்) கடுமையாக எதிர்க்கப்பட்டன. இதன் மூலம் வர்ணங்கள் தனித்தனி 'ஜாதிகளாக' (Jatis) உறைந்து போயின.

 

 

முற்கால வேதங்களில் நான்கு வர்ணங்கள் மட்டுமே இருந்தன. ஆனால், ஸ்மிருதி காலத்தில் வர்ண விதிகளை மீறியவர்கள் மற்றும் பழங்குடி மக்களை உள்ளடக்கி, வர்ண அமைப்பிற்கு வெளியே "பஞ்சமர்கள்" (ஐந்தாமவர்கள்) அல்லது தீண்டத்தகாதவர்கள் என்ற புதிய ஒடுக்கப்பட்ட பிரிவு உருவாக்கப்பட்டது. இது சனாதன தர்மத்தின் மூலக் கொள்கைகளுக்கு முற்றிலும் முரணானது என சீர்திருத்தவாதிகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

 

 

கல்வி கற்கும் உரிமை ஒரு குறிப்பிட்ட பிரிவினருக்கு மட்டுமே என சுருக்கப்பட்டதால், பெரும்பான்மையான உழைக்கும் மக்கள் கல்வி மற்றும் ஆன்மீக உரிமைகளை இழந்தனர்.

 

பொருளாதாரத் தேக்கம்: திறமை இருந்தாலும் ஒரு நபர் வேறு தொழிலுக்கு மாற முடியாத நிலை உருவானதால், சமூக மற்றும் பொருளாதார நகர்வு (Social Mobility) முடக்கப்பட்டது.

 

நவீன காலப் பார்வைசுவாமி விவேகானந்தர், நாராயண குரு, மகாத்மா காந்தி, மற்றும் டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர் போன்ற தலைவர்கள் மற்றும் ஆன்மீகவாதிகள், இந்த ஸ்மிருதி வழிப்பட்ட சாதிய அடுக்குமுறையைக் கடுமையாக எதிர்த்தனர். 

 

விவேகானந்தர், "சாதி என்பது சமூகப் பழக்கமே தவிர, மதக் கோட்பாடு அல்ல; அது உடைக்கப்பட வேண்டிய ஒன்று" என்று குறிப்பிட்டார்.

 

இந்தச் சாதிய மாற்றங்களுக்கு எதிராக எழுந்த பக்தி இயக்கம் (ஆழ்வார்கள், நாயன்மார்கள், சித்தர்கள்) அல்லது நவீன சீர்திருத்த இயக்கங்கள் பற்றி மேலும் விவாதிக்கலாமா?

 

ஸ்மிருதிகள் உருவாக்கிய பிறப்பு அடிப்படையிலான சாதிய ஒடுக்குமுறைக்கும், சடங்கு வழிபாடுகளுக்கும் எதிராக சனாதன தர்மத்திற்குள்ளேயே மிகப்பெரிய புரட்சியை ஏற்படுத்தியது பக்தி இயக்கமும், அதற்குப் பின் வந்த நவீன சீர்திருத்த இயக்கங்களும் ஆகும்.

 

இவர்கள் பிறப்பு, சாதி, பாலினம் ஆகியவற்றைக் கடந்து "இறைவன் முன்னால் அனைவரும் சமம்" என்ற ஆன்மீகச் சமத்துவத்தை நிலைநாட்டினர்.

 

1. பக்தி இயக்கம் (மத்திய காலம்) தென்னிந்தியாவில் (குறிப்பாகத் தமிழகத்தில்) தொடங்கி, பின்னர் வடஇந்தியா முழுவதற்கும் பரவிய பக்தி இயக்கம், சாதியக் கட்டமைப்பை உடைப்பதில் மிக முக்கியப் பங்கு வகித்தது.

 

நாயன்மார்களும் ஆழ்வார்களும் (தமிழ்நாடு):பன்னிரு ஆழ்வார்களில் திருப்பாணாழ்வார் ஒடுக்கப்பட்ட குலத்தைச் சேர்ந்தவர். அவரைப் பிராமணரான லோகசாரங்க முனிவர் தன் தோளில் சுமந்து கருவறைக்கு அழைத்துச் சென்றார்.

 

63 நாயன்மார்களில் நந்தனார் (திருநாளைப்போவார்) உழைக்கும் வர்க்கத்தைச் சேர்ந்தவர், பெற்றான் சாம்பான் போன்றோரும் ஆன்மீக உயர்நிலை அடைந்தவர்களாகப் போற்றப்பட்டனர்

 

"சாதி குலம் பிறப்பற்று..." என்று பாடிய மாணிக்கவாசகரும், "சாதி பிரிவினிலே தீயை மூட்டுவோம்" என்று பாடிய சித்தர்களும் சாதியத்தை ஆன்மீக ரீதியாக நிராகரித்தனர்.

 

 

இராமானந்தர்: வாரணாசியைச் சேர்ந்த இவர், அனைத்து சாதியினரையும் தன் சீடர்களாக ஏற்றுக்கொண்டார்.

 

கபீர் தாஸ் (நெசவாளர்): பிறப்பால் சாதி பார்ப்பதைக் கடுமையாக எதிர்த்து, எளிய மக்கள் மொழியில் ஆன்மீகத்தைப் போதித்தார்.

 

இரவிதாஸ் (தோல் பதனிடும் தொழிலாளர்): பக்திக்கு பிறப்பு தடையல்ல என்பதை நிரூபித்து, மீராபாய் போன்ற அரச குடும்பத்தினருக்கே குருவானார்.

 

 

ராஜாராம் மோகன் ராய் மற்றும் சுவாமி தயானந்த சரஸ்வதி ஆகியோர் வேத காலத்து நெகிழ்வான வர்ண முறைக்குத் திரும்ப வேண்டும் என்றும், சாதிப் பாகுபாடுகள் ஒழிய வேண்டும் என்றும் வாதிட்டனர்.

 

ஈழவ சமூகத்தில் பிறந்து, ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்காகக் கோயில்களைக் கட்டி, "ஒரு ஜாதி, ஒரு மதம், ஒரு தெய்வம் மனிதனுக்கு" என்ற உலகப் புகழ்பெற்ற தத்துவத்தை முழங்கினார்.

 

"சாதியும் மதமும் சமயமும் பொய்" என்று பிரகடனப்படுத்தி, ஆன்மநேய ஒருமைப்பாட்டு உரிமையை வலியுறுத்தினார். பசிப்பிணி போக்க அறச்சாலை அமைத்தார்.

 

இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் உருவான பிறகு, சாதியப் பாகுபாடுகள் மற்றும் தீண்டாமை ஆகியவை சட்டப்படி குற்றமாக்கப்பட்டன .சுவாமி விவேகானந்தரின் கூற்று:  "மதம் சாதியை உருவாக்கவில்லை; சாதி என்பது ஒரு சமூகக் கட்டமைப்பு. அது காலாவதியாகிவிட்டது, அதை உடைக்க வேண்டும்."

 

இன்றைய நிலை:தற்காலத்தில் ஆன்மீகத் தலைவர்கள் பலர் (எ.கா: இராமானுஜரின் சமத்துவச் சிலை இயக்கம், பல்வேறு நவீன ஆன்மீக அமைப்புகள்) பிறப்பு அடிப்படையிலான சாதியைக் கடந்து, அனைத்து சாதியினரும் அர்ச்சகர் ஆகலாம் என்ற நடைமுறையை ஆதரித்து வருகின்றனர். சனாதன தர்மத்தின் தத்துவார்த்தப் பகுதி (வேதாந்தம்) சாதியை மறுத்தாலும், சமூக நடைமுறையில் இன்னும் சாதியச் சிந்தனைகள் நீடிக்கின்றன. இதனை ஒழிக்க ஆன்மீகச் சீர்திருத்தமும், சமூக-அரசியல் விழிப்புணர்வும் இணையாகத் தேவைப்படுகின்றன. 

 

 

தமிழ்நாட்டில் சாதிய அடுக்குமுறை, தீண்டாமை மற்றும் சனாதன வர்ணாசிரமக் கோட்பாடுகளுக்கு எதிரான சமூகப் புரட்சியில் தந்தை பெரியார் மற்றும் அவர் தோற்றுவித்த திராவிடக் கழகத்தின் (DK) பங்கு மிக முக்கியமானது மற்றும் தீவிரமானது.

 

ஆன்மீகவாதிகள் சனாதன தர்மத்திற்குள்ளேயே சீர்திருத்தம் செய்ய முயன்றபோது, பெரியாரும் திராவிட இயக்கங்களும் "சனாதன வர்ணாசிரமக் கோட்பாடுகளே சாதியப் பாகுபாட்டிற்கு அடிப்படைக் காரணம்" என்று கூறி, அதன் வேர்களை அறுத்தெறியும் தீவிரப் போக்கை எடுத்தனர்.

 

1. வர்ணாசிரம மற்றும் மனுநீதி எதிர்ப்புவேர்களை விமர்சித்தல்: பிறப்பு அடிப்படையிலான உயர்வும் தாழ்வும், உழைக்கும் மக்களைச் 'சூத்திரர்கள்' என்றும் 'பஞ்சமர்கள்' என்றும் இழிவுபடுத்துவதும் சனாதன சாஸ்திரங்களால்தான் நிகழ்கிறது என்று பெரியார் வாதிட்டார்.

 

மனுஸ்மிருதி எரிப்புப் போராட்டம்: சாதியப் பாகுபாடுகளைச் சட்டமாக்கிய 'மனுஸ்மிருதி' (மனுநீதி) போன்ற நூல்களையும், சாதியைக் கட்டிக்காக்கும் மத அடையாளங்களையும் பகிரங்கமாக எதிர்த்தும் எரித்தும் போராட்டங்களை நடத்தினர்.

 

2. சுயமரியாதை இயக்கம் (Self-Respect Movement - 1925)பெயருக்குப் பின்னால் சாதி ஒழிப்பு: மனிதர்கள் அனைவரும் சமம் என்ற தற்சார்புச் சிந்தனையை (சுயமரியாதை) உருவாக்கினர். இதன் விளைவாக, தமிழ்நாட்டில் மக்கள் தங்கள் பெயர்களுக்குப் பின்னால் இருந்த சாதிப் பட்டங்களைத் (எ.கா: முதலியார், பிள்ளை, செட்டியார், நாயக்கர்) துறக்கும் வழக்கம் உருவானது.

 

சுயமரியாதைத் திருமணங்கள்: புரோகிதர்கள் மற்றும் மதச் சடங்குகள் இல்லாத, சாதி மறுப்பு மற்றும் கலப்புத் திருமணங்களை அறிமுகப்படுத்தினர். இது பிற்காலத்தில் (1967-ல் பேரறிஞர் அண்ணா ஆட்சியில்) தமிழகத்தில் சட்டப்பூர்வமாக்கப்பட்டது.

 

3. ஆலய நுழைவுப் போராட்டங்கள் மற்றும் வைக்கம் போராட்டம் (1924)ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் பொது வீதிகளிலும், கோயில்களிலும் நுழைவதற்கான உரிமைகளுக்காகத் தொடர் போராட்டங்களை நடத்தினர். கேரளாவின் வைக்கம் நகரில் நடந்த ஆலய வீதி நுழைவுப் போராட்டத்தில் பெரியார் பங்கேற்று சிறை சென்றதால் "வைக்கம் வீரர்" என்று அழைக்கப்பட்டனர்.

 

அனைத்து சாதியினரும் அர்ச்சகராகும் உரிமை: "கோயிலுக்குள் சாதிப் பாகுபாடு இருக்கக்கூடாது; தகுதியுடைய அனைத்து சாதியினரும் கருவறைக்குள் சென்று அர்ச்சகர் ஆக வேண்டும்" என்ற போராட்டத்தை பெரியார் தன் இறுதிவரை முன்னெடுத்தார். இது திராவிடக் கட்சிகளின் ஆட்சியில் (தி.மு.க) தமிழகத்தில் சட்ட வடிவம் பெற்றது.

 

கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்பில் நசுக்கப்பட்ட பிற்படுத்தப்பட்ட (BC), மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்ட (MBC) மற்றும் பட்டியல் இன (SC/ST) மக்களுக்கு இடஒதுக்கீடு கிடைக்கப் போராடினர். இவர்களின் தொடர் அழுத்தத்தால், சுதந்திர இந்தியாவின் முதலாவது அரசியலமைப்புச் சட்டத் திருத்தம் (1951) இடஒதுக்கீட்டைப் பாதுகாக்கும் வகையில் கொண்டு வரப்பட்டது.

 

பெரியார் மற்றும் திராவிடக் கழகங்களைப் பொறுத்தவரை, சனாதன தர்மம் என்பது ஆன்மீகம் மட்டுமல்ல; அது உழைக்கும் மக்களைச் சுரண்டுவதற்கும், சமூகப் படிநிலையைத் தக்கவைப்பதற்குமான ஒரு கருவி. எனவே, அதைச் சீர்திருத்துவதை விட, பகுத்தறிவு (Rationalism) மற்றும் மனிதநேயத்தின் மூலம் அதை முழுமையாக நிராகரிப்பதே சமூக விடுதலைக்கு வழி வகுக்கும் என்பது அவர்களின் கொள்கையாக இருந்தது.

 

 

அவரது தொடக்கக் கருத்துகள், அண்மைய சட்டசபை உரைகள் மற்றும் அதற்கு எழுந்த ஆர்ப்பாட்டங்களின் முழு விவரம் கீழே தொகுக்கப்பட்டுள்ளது:

 

1. 2023-இல் ஆற்றிய தொடக்க உரை மற்றும் சர்ச்சைகருத்து: செப்டம்பர் 2023-இல் சென்னையில் நடைபெற்ற "சனாதன ஒழிப்பு மாநாட்டில்" பேசிய உதயநிதி ஸ்டாலின், "சனாதனம் என்பது சமூக நீதிக்கும் சமத்துவத்திற்கும் எதிரானது. சிலவற்றை நாம் எதிர்க்கக் கூடாது, ஒழிக்க வேண்டும். கொசு, டெங்கு காய்ச்சல், மலேரியா, கரோனா போன்றவற்றை நாம் எதிர்க்கக் கூடாது, ஒழிக்க வேண்டும். அதேபோலத்தான் சனாதனமும்" என்று ஒப்பிட்டுப் பேசினார்.

 

விளக்கம்: சாதி மற்றும் பாலினத்தின் அடிப்படையில் மனிதர்களைப் பிரிக்கும் பாகுபாட்டு முறையையே தான் "சனாதனம்" என்று குறிப்பிட்டு ஒழிக்கச் சொன்னதாக உதயநிதி விளக்கம் அளித்தார்.

 

2. 2026 மே சட்டசபை உரை: மீண்டும் வெடித்த விவாதம்நீண்ட சட்டப் போராட்டங்களுக்குப் பிறகும், உதயநிதி ஸ்டாலின் தனது முந்தைய நிலைப்பாட்டிலிருந்து பின்வாங்கவில்லை. மே 2026-இல் நடைபெற்ற தமிழ்நாடு சட்டசபைக் கூட்டத்தொடரில் (தற்போது எதிர்க்கட்சித் தலைவராக உள்ள நிலையில்), அவர் மீண்டும் தனது கருத்தை வலியுறுத்தினார்.

 

சட்டசபை முழக்கம்: "மக்களைப் பிரிக்கும் சனாதனம் நிச்சயம் ஒழிக்கப்பட வேண்டும்" என்று சட்டமன்றத்தில் மீண்டும் பிரகடனம் செய்தார்.

 

கூடுதல் விளக்கம்: சட்டமன்ற உரைக்கு எழுந்த பலத்த எதிர்ப்புகளுக்குப் பிறகு, எக்ஸ் (X) தளத்தில் அவர் வெளியிட்ட விளக்கத்தில், "சனாதனத்தை ஒழிப்பது என்றால் மக்கள் யாரும் கோயிலுக்குப் போகக் கூடாது என்றோ, மக்களின் வழிபாட்டு நம்பிக்கைக்கு எதிரானது என்றோ பொருள் அல்ல; மனிதர்களை உயர் சாதி, தாழ்ந்த சாதி எனப் பிரித்து வைக்கும் சாதியமைப்பை ஒழிக்க வேண்டும் என்பதே அதன் அர்த்தம்" என்று தெளிவுபடுத்தினார்.

 

3. எழுந்த எதிர்ப்புகளும் ஆர்ப்பாட்டங்களும் உதயநிதியின் இந்தத் தொடர் கருத்துக்கள் நாடு முழுவதும் தீவிரமான அரசியல் மற்றும் மத ரீதியான கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்தின:

 

பா.ஜ.க மற்றும் இந்து அமைப்புகளின் போராட்டம்: பா.ஜ.க, ஆர்.எஸ்.எஸ் மற்றும் பல்வேறு இந்து அமைப்புகள் இக்கூற்றைக் கடுமையாகக் கண்டித்தன. உதயநிதி ஒட்டுமொத்த இந்து மதத்தையும் அதன் நம்பிக்கையாளர்களையும் இழிவுபடுத்துவதாகவும், வன்முறையைத் தூண்டுவதாகவும் கூறி தமிழகம் மற்றும் வட மாநிலங்களில் தொடர் தெருமுனைப் போராட்டங்கள் மற்றும் கண்டன ஆர்ப்பாட்டங்களை நடத்தினர்.

 

பின்னடைவு விமர்சனம்: திருப்பதி தேவஸ்தான அறங்காவலர் குழு உறுப்பினர்கள் மற்றும் பிற மாநில அரசியல் தலைவர்கள், தேர்தல்களில் தி.மு.க-விற்கு ஏற்பட்ட சரிவுகளுக்கு இத்தகைய சனாதன எதிர்ப்புப் பேச்சுகளே காரணம் என விமர்சித்தனர்.

 

உதயநிதியின் பேச்சுக்கு எதிராகப் பல மாநிலங்களில் காவல் துறையில் புகார்களும் நீதிமன்ற வழக்குகளும் தொடரப்பட்டன.

உயர் நீதிமன்றக் கருத்து: சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தின் மதுரைக் கிளை மற்றும் சென்னை முதன்மை அமர்வு, இந்த கருத்துக்கள் "அரசியலமைப்புச் சட்டக் கொள்கைகளுக்கு முரணானவை மற்றும் பிரிவினையைத் தூண்டக்கூடியவை" என்று தங்களின் விசாரணைகளில் சுட்டிக்காட்டின.

 

உச்ச நீதிமன்ற தலையீடு: உச்ச நீதிமன்றமும் ஒரு மக்கள் பிரதிநிதியாக இருந்து கொண்டு இவ்வாறு பேசுவது தகுதியற்றது என அதிருப்தி தெரிவித்தது. பல்வேறு மாநிலங்களில் பதியப்பட்ட முதல் தகவல் அறிக்கைகளை (FIR) ஒன்றாக இணைக்கக் கோரி உதயநிதி தாக்கல் செய்த மனு மீதான விசாரணையை உச்ச நீதிமன்றம் 2026 பிப்ரவரி/மார்ச் வரை ஒத்திவைத்து, புதிய FIR-கள் பதிய இடைக்காலத் தடையும் விதித்திருந்தது.

 

திராவிட இயக்கத்தின் பாரம்பரிய "மனுநீதி மற்றும் வர்ணாசிரம எதிர்ப்பு" கொள்கையின் தொடர்ச்சியாக தி.மு.க இதனை நியாயப்படுத்தும் வேளையில், தேசிய அளவில் இது இந்துக்களின் மத உணர்வைப் புண்படுத்தும் செயலாகவே பார்க்கப்பட்டு இன்றும் விவாதிக்கப்படுகிறது.

 

 

உதயநிதி ஸ்டாலினின் சனாதன தர்மம் குறித்த நிலைப்பாடு சரியா தவறா என்பது, அரசியல், சமூகம் மற்றும் ஆன்மீகத் தளங்களில் முற்றிலும் மாறுபட்ட இருவேறு பார்வைகளைக் கொண்டது. இந்த விவாதத்தில் நடுநிலையான இருதரப்பு நியாயங்களும் கீழே தொகுக்கப்பட்டுள்ளன:

 

 

திராவிட இயக்கச் சிந்தனையாளர்கள், சமூக ஆர்வலர்கள் மற்றும் இடதுசாரிகள் இக்கருத்தை ஆதரிக்கின்றனர். அவர்களின் வாதங்கள்:சமூக நீதி மற்றும் சமத்துவம்: அவர்கள் 'சனாதனம்' என்பதை ஆன்மீகமாகப் பார்க்காமல், மனிதர்களைப் பிறப்பின் அடிப்படையில் பிரித்து வைக்கும் வர்ணாசிரம மற்றும் சாதிய படிநிலையாகவே பார்க்கின்றனர். எனவே, சாதியக் கொடுமைகளை ஒழிக்க வேண்டும் என்ற நோக்கில் பேசப்பட்டதால் இது சரியானது என்கின்றனர்.

 

பகுத்தறிவுப் பாரம்பரியம்: தந்தை பெரியார், அண்ணாதுரை, மற்றும் டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர் போன்ற தலைவர்கள் சனாதன நூல்களான மனுஸ்மிருதி போன்றவற்றைச் சாடி எழுதிய வரலாற்றின் தொடர்ச்சியாகவே இக்கூற்று பார்க்கப்படுகிறது.

 

பெண்ணடிமைத்தன எதிர்ப்பு: பெண்களுக்கான கல்வி மறுப்பு, உடன்கட்டை ஏறுதல் (சதி) போன்ற பழமைவாதப் பழக்கங்களுக்குச் சனாதன விதிகளே காரணம் என்பதால், முற்போக்குச் சிந்தனையின்படி அதை ஒழிப்பதே சமூக முன்னேற்றத்திற்கு வழிவகுக்கும் என வாதிடுகின்றனர்

 

 

இந்து அமைப்புகள், ஆன்மீகவாதிகள் மற்றும் தேசிய அரசியல் கட்சிகள் இக்கருத்தைக் கடுமையாக எதிர்க்கின்றனர். 

 

மத உணர்வுகள் புண்படுதல்: நூறு கோடிக்கும் அதிகமான மக்கள் பின்பற்றும் ஒரு மதத்தின் பூர்வீகப் பெயரான 'சனாதன தர்மத்தை', டெங்கு, மலேரியா போன்ற கொடிய நோய்களுடன் ஒப்பிட்டு "ஒழிக்க வேண்டும்" என்று கூறுவது ஒட்டுமொத்த இந்துக்களின் நம்பிக்கையை இழிவுபடுத்தும் செயல் என வாதிடுகின்றனர்

 

.மறுக்கப்படும் நேர்மறைக் கொள்கைகள்: சனாதன தர்மம் என்பது வசுதைவ குடும்பகம் (உலகமே ஒரு குடும்பம்), அகிம்சை, மற்றும் பிரபஞ்ச ஒழுக்கம் போன்ற உன்னதக் தத்துவங்களைக் கொண்டது. அதன் தவறான சமூக நடைமுறைகளை (சாதி) மட்டும் முன்னிறுத்தி ஒட்டுமொத்த தத்துவத்தையும் ஒழிக்கச் சொல்வது தவறு என்கின்றனர்.

 

அரசியலமைப்புச் சட்ட மீறல்: மதச்சார்பற்ற ஒரு நாட்டின் அமைச்சராகவும், மக்கள் பிரதிநிதியாகவும் இருக்கும் ஒருவர், குறிப்பிட்ட ஒரு மதத்தின் நம்பிக்கையை ஒழிப்பதாகப் பேசுவது அரசியல் சாசனத்திற்கு எதிரானது என்று உச்ச நீதிமன்றம் மற்றும் உயர் நீதிமன்றக் கருத்துக்களைச் சுட்டிக்காட்டி வாதிடுகின்றனர்

 

இந்த விவாதம் சொல்லாடல் (Terminology) மற்றும் புரிதல் சார்ந்தது. 'சனாதனம்' என்பதை ஒரு மதமாகப் பார்ப்பவர்கள் உதயநிதியின் நிலைப்பாட்டைத் தவறு என்றும், அதைச் சாதிய அடுக்குமுறையாகப் பார்ப்பவர்கள் அவரது நிலைப்பாட்டைச் சரி என்றும் கருதுகின்றனர்.