பதிவுகள் முகப்பு

மனித வாழ்வின் ஒரு கூற்றை, யாரேனும் ஒருவரின் பண்பை அல்லது செயலை, ஏதேனும் ஒன்றன் இயக்கத்தை அல்லது செயற்பாட்டை எங்கோ ஒரு மூலையில் மறைந்து கிடக்கும் ஒரு இரகசியத்தைக் கலைச்சுவை சிறிதும் குன்றா வண்ணம் வெளிப்படுத்துவதே சிறுகதையின் நோக்கம் எனலாம். இந்தச்சிறுகதைத் தொகுப்பின் சிறப்பம்சம் என்னவெனில்; இதில் இடம்பெற்ற பல கதைகள் மனிதவாழ்வில் நம்பிக்கை ஔி ஏற்றுவனவாக அமைந்துள்ளன. கதாபாத்திரங்கள் வாழ்க்கை எனும் பாதையில் செல்லும் வழியில் எதிர்ப்படும் தடைகளான  பூட்டிய கதவு,  எழும்பி நிற்கும் சுவர்,  தடுக்கி விட காத்திருக்கும் கல், திறந்திருக்கும் சாளரத்தையும் சாத்திவிடும் உள்நுழையும்  பெருங்காற்று, இன்னும் இன்னும் இதுபோன்ற எத்தனையோ தடைகளை, அவற்றின் தன்மைக்கு ஏற்ப, இலகுவாக அல்லது தன் முழு வலிமையினால் திறந்தோ, உடைத்தோ, நகர்த்தியோ, தள்ளியோ, சுற்றிக்கொண்டோ, ஏறிநின்றோ கடந்து செல்வதாக பல கதைகள் முடிவு பெறுகின்றன.

அடுத்தது, இக்கதைகளின் ஓட்டம் எந்த இடத்திலும் தங்கு தடையின்றி போகிறது. இக்கதைகள் முறையாக எடுத்துத் தொடுத்து முடிக்கப்பட்டுள்ளன. அதற்குப் பக்கபலமாக அவருடைய எளிய சொல்லாடல்கள் வசன அமைப்புகள் அமைந்தமை சிறப்பு; வாசகன் எந்தச் சிரமமும் இன்றி கதாசிரியர் சொல்ல வந்ததைக் கிரகித்துக்கொள்ள முடிகிறது.

இந்தத் தொகுப்பில் இடம்பெற்ற பல கதைகள் "நம்பிக்கைதான் வாழ்க்கை" என்பதை வலியுறுத்தி நிற்கின்றன. இந்த நம்பிக்கை வாழ்வில் எதிர்கொள்ளும் கஷ்டங்கள் மற்றும் துயரங்களை கடந்து செல்ல உதவுவதுடன் எதிர்காலத்தில் நல்லது நடக்கும் என்ற எதிர்பார்ப்பையும், வாழ்க்கையை முன்னேற்றிச் செல்ல தேவையான நம்பிக்கையின் முக்கியத்துவத்தையும் வலியுறுத்துகிறது.  இந்த நம்பிக்கை, ஒரு நபரை செயலில் இறங்கவும், சவால்களை எதிர்கொள்ளவும், இறுதியில் வெற்றியை அடையவும் தூண்டுகிறது. இது ஒரு சக்திவாய்ந்த உந்துதல் சக்தியாக இங்கு வெளிப்படுகிறது.

1. வண்ணத்தின் கரும்புகைகள்.

கொதி நிலையில்
கூடி இருக்கும்
இனிப்புக் கடைகளின் கூட்டம் 
கொய்து கொண்டிருந்தது
சுவையின்
பூசனங்களை.

அம்மாவும்
அக்காக்களும்
அடுப்படியில்
சுட்டவைகள்
நாட்பட
சுவைக்க முடிந்தது
வியாபிக்கும்
அன்பில்.

திசை மாறிப் போன
தீபாவளியை
சாளரத்தின்
வழியே
சற்றே ஏங்கிக் பார்க்கிறேன்

ஜாலம் காட்டும்
வானத்தில்
ஐய்யாவோடு
அச்சம் கொண்டு
வெடித்த
ஓலை வெடியின்
அணுக்கமும் மகிழ்வும்
வாய்க்கவே இல்லை
இப்போதானவர்களுக்கு
கைப்பேசிகளில்
காட்சிப் படுத்துவதாகவே
வாழ்க்கை
வாய்த்துப்போனதால்.

* டிஜிட்டல் ஓவியத் தொழில் நுட்ப (Google Nano Banana )உதவி; VNG

அண்மையில் நான் வாசித்த சிறுகதைகளில் நினைவில் நிற்கும் சிறுகதைகளில் ஒன்று தமிழ்நதியின் 'மெத்தப் பெரிய உபகாரம்'.  அவரது 'மாயக்குதிரை' தொகுப்பிலுள்ள  இறுதிச் சிறுகதை. இந்தக் கதை ஏன் என்னை மிகவும் கவர்ந்திருந்தது? அதற்கான காரணங்களைக்  கூறுவதற்கு முன் கதை பற்றிய சுருக்கம்.  

கதை இதுதான். கதை சொல்லி  'டொரோண்டோ', கனடாவில்  வாழும் தமிழ்ப்பெண்.  தாயைப்பார்ப்பதற்காக ஊருக்குச் செல்லும் பெண். ஃபிராங்க்பேட் அல்லது இலண்டன் வழியாகச் செல்வதற்கு டிக்கற் கிடைக்காததால் , சூரிச் வழியாகச் செல்லும் பயணி. சூரிச்சில்  டிரான்சிட்டில் எயார் லங்கா விமானத்துக்காகக் காத்து நிற்கின்றாள். அப்போதுதான் அங்குள்ள விமான நிலைய அதிகாரியொருவர் மொழிதெரியாத ஒரு மூதாட்டியுடன் மல்லுக்கட்டிக்கொண்டிருப்பதைக்  காண்கின்றாள்.  அவ்வதிகாரி பல் மொழிகளில் அம்மூதாட்டியை அவளது கடவுச்சீட்டை, போர்டிங் பாஸைக்  கேட்டுக் கேள்விகள் கேட்டுக  களைத்துப் போயிருந்தார். அம்மூதாட்டியோ அவரது கேள்விகளுக்கெல்லாம்  'ஊருக்குப் போறன்' என்று பதிலிறுத்துக் கொண்டிருந்தார்.

கதை சொல்லியான கனடாப் பெண்ணுக்கு அம்மூதாட்டி தமிழ்ப்பெண் என்பது தெரியும். உதவியிருக்கலாம். ஆனால் உதவவில்லை. பிரயாணக்களைப்பு, உறக்கமின்மை, கவலை, பொறுப்பேற்றலின் மீதான பின்வாங்கல் போன்ற காரணங்களில் ஏதாவதொன்றுடன் அங்கு தமிழ்ச் சாயல் கொண்ட  இன்னுமோர் இளம் பெண் இருந்ததும் காரணமாகவிருக்கலாம்  கதை சொல்லியே தன் நிலைக்கான காரணத்தை இவ்விதம் சுய விமர்சனம் செய்கின்றாள்.

ஆனால் அங்கிருந்த இளம் பெண் தமிழ்பெண் அல்லர். குஜராத்திப் பெண். ஆனால் அவளுக்கு இவள் தமிழ்ப்பெண்ணாக இருக்கலாம் என்ற எண்ணமிருந்தது. விளைவு?  நீங்கள் தமிழ் நாட்டவரா என்று கேட்டு இவளது மொழியைக் கண்டு பிடித்து விட்டாள். கதை சொல்லிப் பெண்ணுக்கோ வெட்கமாகப்போய் விட்டது. 'வெட்கம். மோசமான ஆள்தான் நான்' என்று தன்னையே மீண்டும் சுயவிமர்சனம் செய்து கொள்கின்றாள். 

நூலேணி பதிப்பகம், அமெரிக்கத் தன்முனைக் கவிதைக்கூடம் இணைந்து நடத்திய நூல் வெளியீட்டில் அமெரிக்கா, தமிழ்நாடு கவிஞர்களின் தன்முனைக் கவிதை நூல்கள் வெளியீடு

நூலேணி பதிப்பகம், அமெரிக்கத் தன்முனைக் கவிதைக்கூடம் இணைந்து நடத்திய நூல் வெளியீடு 12-10-2025 ஞாயிறு காலை தாம்பரம், வள்ளுவர் குருகுலம் பள்ளியில் உள்ள சுவாமி விவேகானந்தர் சிலை வாயிலில் நடைபெற்றது..

கவிஞர் கன்னிக்கோவில் இராஜா அவர்கள் எழுதிய ‘தன்முனைக் கவி ஐப்பசி’ தன்முனைக் கவிதைகள் நூலை கவிஞர் கவிநிலா மோகன் அவர்கள் வெளியிட முனைவர் வே.புகழேந்தி அவர்கள் பெற்றுக் கொண்டார்.

காஷ்மீரின் இரண்டாவது நாள் எங்கள் பயணம், “சொன்மார்” (Sonamarg) எனப்படும் பிரதேசத்தை நோக்கி இருந்தது. ஶ்ரீநகரிலிருந்து சுமார் 80 கிலோமீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ள இப்பகுதி, பெரும்பாலும் பனிப்பாறைகளால் நிரந்தரமாக மூடப்பட்டிருக்கும். வெயில் காலத்தில் பனிமலைச் சிகரங்கள் சூரிய ஒளியில் தங்கம் போல் மின்னுவதால் இதற்கு “சொன்மார்” — தங்கத்தாலான இடம் ( Golden meadow)— என்ற பெயர் வந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

இந்த வழியாக லடாக்கின் தலைநகரான லீ (Leh) செல்ல முடியும்; இது தற்போது இந்தியாவின் யூனியன் பிரதேசம். அங்கிருந்து சில்க் ரோடின் வழியாக திபெத்திற்குப் போகலாம். மறுபுறம் கார்கில் மலைப்பகுதி பிரசித்தம்; அந்த மலையின் மறுபக்கமே பாகிஸ்தான் எல்லை. எனவே, காஷ்மீர் நிலப்பகுதி இந்தியாவிற்கு ஒரு சுற்று மதில் போல அமைந்துள்ளது. இதனால் பாகிஸ்தானுடன் இணைவதோ அல்லது தனிநாடாக மாறுவதோ சாத்தியமற்றது என நினைத்தேன். ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பௌத்தர்கள் ஆதிக்கம் செலுத்திய இந்நிலம், முன்னர் இந்துக்கள், இப்போது இஸ்லாமியர்கள் பெரும்பான்மையாக உள்ளனர் — காஷ்மீரின் வித்தியாசத்திற்கு மத ரீதியான காரணங்கள் தர்க்கரீதியாக அமைந்தவையா என்று சிந்தித்தேன்.

அன்று, மழை காரணமாக நாங்கள் அதிக தூரம் செல்ல முடியவில்லை. வானம் இருண்டு, தூரத்தில் பனி படர்ந்த சிகரங்கள் மட்டும் தென்பட்டன. பாதைகள் தெளிவாகத் தெரியாததால், அடிக்கடி பனிச்சரிவுகள் ஏற்படும் இப்பகுதியில் எங்கள் பயணம் தற்காலிகமாக நிறுத்தப்பட்டு, மதிய உணவுக்குச் சென்றோம்.

மழை இடைவெளியில் கார் இறங்கி சுற்றிப் பார்த்தபோது, பனிகரைந்த நீரால் வெண்மையாக ஓடும் சிந்து நதி (Sind River) கண்ணில் பட்டது. இது பின்னர் ஜீலம் நதியாக (Jhelum River) மாறுகிறது. இங்கிருந்தே அமரநாத் யாத்திரை தொடங்குகிறது என அறிந்தோம். மலையை வெட்டிப் பாதை அமைத்துள்ளார்கள் — இது எல்லைப் பாதுகாப்பிற்கும், பனிக்கால சுற்றுலாவிற்கும் முக்கியமானது.

போர் இலக்கியம் , போர் பற்றிய இலக்கியம் , புகலிட  இலக்கியம் பற்றி....

                                              - கவிஞர் சேரன் -

அண்மையில் டொராண்டோவில் நடந்த எழுத்தாளர் தமிழ்நதியின் நூல்களின் வெளியீட்டில் கவிஞர் சேரன் ஆற்றிய உரையினைத்  தனது முகநூற் பக்கத்தில் பதிவு செய்திருந்தார். அதில் கவிஞர் போர் இலக்கியம் பற்றிப் பின்வருமாறு குறிபிட்டிருந்தார்:

" தமிழ்நதியினுடைய எழுத்துக்கள் அல்லது நான் எழுதுகிற கவிதைகள், எங்களுடைய போராட்டம் தொடர்பான அனுபவங்களுக்கூடாக வருகிற படைப்புகளை எல்லாம் போரிலக்கியம் அல்லது போராட்ட இலக்கியம் என்று என ஒருவகையாக எல்லைப்படுத்தப்பட்ட முத்திரை குத்திப் பார்க்கிற ஒரு விமர்சனப் போக்கு வந்திருக்கிறது. அது பொருத்தமானதன்று. போரிலக்கியம் என்று சொல்வது போதுமென்று சொன்னால் - உங்களில் பலர் அறிந்திருப்பீர்கள் - போர் நடந்துகொண்டிருக்கிறபொழுது ஒவ்வொரு அரசாங்கமும் கவிஞர்களையும் எழுத்தாளர்களையும் பத்திரிகையாளர்களையும் போர்முனைக்கு அனுப்பும். வன்னியில், முள்ளிவாய்க்காலில் இறுதி யுத்தம் நடந்துகொண்டிருந்தபொழுது 'The Hindu Group ', 'The Front line ஆகிய நிறுவனங்கள் இரண்டு, மூன்று பத்திரிகையாளர்களையும் எழுத்தாளர்களையும் அதை ஆங்கிலத்தில் Embedded Journalist, Embedded Writers என்று சொல்வார்கள். தமிழில் சரியாகச் சொல்வதென்று சொன்னால் (சிரிக்கிறார்) 'உடன்படு' எழுத்தாளர்களை அனுப்பியிருந்தன.  அதுபோல, ஆப்கானிஸ்தானில் சண்டை நடந்துகொண்டிருந்தபொழுது சில முக்கியமான கனடிய கவிஞர்களை கனடிய அரசாங்கம் அந்தப் போர்முனைக்கு அனுப்பியிருந்தது. சில கட்டுப்பாடுகள்... அங்கே இராணுவம் சொல்வதைத்தான் எழுதவேண்டும். அதையும் போரிலக்கியமென்றுதான் பார்க்கிறார்கள். அதுபோல, போரிலே கொடுமைகள் செய்த ஏராளமான படையினர், அவர்களை வழிநடத்தியவர்கள் எழுதிய கட்டுரைகளையும் கதைகளையும் போரிலக்கியம் என்றுதான் பார்க்கிறார்கள். ஆனால், பாதிக்கப்பட்டவர்கள், கொடுமைக்கு ஆளாக்கப்பட்டவர்கள் எழுதுவதற்கும் பாதிப்பை நிகழ்த்தியவர்கள், கொலையாளிகள் எழுதுவதற்குமிடையிலான வித்தியாசத்தை நான் பார்க்கிறேன். எப்படிப் பார்க்கிறேனென்று சொன்னால், வெறுமனே போரிலக்கியம், போர்க்கால இலக்கியம் என்று சொல்லி எங்களுடைய படைப்புகளை முத்திரை குத்திவிட முடியாது. "

போர் இலக்கியத்தைச் சேரன் பொதுமைப்படுத்தியதாக உணர்கின்றேன். போர்களுக்கு மத்தியில் தம் உயிரைப்பணயம்  வைத்துப் பயணித்த ஊடகவியலாளர்கள் எல்லோருமே பிரச்சாரகர்களாக இருந்து விடுவதில்லை. பலர் அங்கு நிலவும் போர்ச்சூழலை, மாந்தரை, உயிரினங்களையெல்லாம் தம் எழுத்துகளூடு , புகைப்படங்களூடு, ஓவியங்களோடு பதிவு செய்திருக்கின்றார்கள். அவற்றுக்குகாக கலை, இலக்கிய உலகின் முக்கிய விருதுகளைப் பெற்றிருக்கின்றார்கள். சில போர்களை நிறுத்துவதில் பெரும் பங்காற்றியுள்ளன.  உதாரணத்துக்கு இரசாயனக் குண்டினால் பாதிக்கப்பட்டு, உடம்பு எரிந்த நிலையில் நிர்வாணமாக ஓடிய வியட்நாமியச் சிறுமியின் புகைப்படத்தைக் குறிப்பிடலாம். அது போருக்கெதிராக அமெரிக்கர்களைத் திசை திருப்பியதில் முக்கிய பங்கு வகித்தது.

- தொல்லியல் அறிஞர் நடன காசிநாதன் 6 அக்டோபர் 202 அன்று  மறைந்தார். -

மண்ணின் மடியில் மறைந்தவரல்லர் அவர்,
மரபின் மடியில் நிலைத்த நினைவாகியவர்!Sign in to Online Banking | Capital One Canada
பாறை பேசும் மொழியை புரிந்தவர்,
பழமையைப் புதுமையாய் படைத்தவர்!

கல்லிலே உயிர் ஊட்டிய கலைஞர் அவர்,
சொல்லிலே சுவடு பதித்த சிந்தனையாளர்!
தொல்லியலின் தாய்மொழி தமிழென நம்பி,
அதை உலகம் அறியச் செய்த வீரர் அவர்!

நடன காசி நாதன் என்ற பெயர் தாங்கியவர்,
மண், முறை, மரபு என்ற மூன்று முத்துக்களில்
ஒளி வீசிய ஒப்பில்லா அறிஞர்!

இன்று அவர் உடல் அமைதியில் இருந்தாலும்,
அவரது பணி ஆய்வும் அர்ப்பணிப்பும்
நூல்களின் பக்கங்களில் நிலைத்திருக்கும்!

ஒவ்வொரு வரியிலும் அவர்தம் நிழல்,
ஒவ்வொரு ஆய்விலும் அவர்தம் ஒளி!
ஒவ்வொரு தமிழனின் மனதிலும்
அவர்தம் பண்பின் பாடல் ஒலிக்கின்றது!

நமக்குள் என்றும் உயிராய் வாழ்வார் ,
தொல்லியல் அறிஞர் நடன காசிநாதன் அவர்கள்.!

             - டிஜிட்டல் ஓவியத்  தொழில் நுட்ப (Google Nano Banana) உதவி: VNG  -
1

சாலையோரம் நடந்த சென்று கொண்டிருந்தான்.  ஒரு  பதினாறு வயசு இருக்கும். பனி. அதிகாலை வேளையில் கொட்டி, வானம் இருண்டு போய் கிடந்தது. காரை நிறுத்தினேன். ஏற, உதவி செய்தேன். யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து வருகிறானாம். ஸ்டொக்ஹோம் செல்ல வேண்டும். நடந்தால், பஸ் காசும் மிஞ்சும். குறுக்கு வழியாக ஏறினால் நோர்வூட்டிலிருந்து பத்து நிமிசம்தான் எடுக்கும். விவரித்தான்: “அடியான அடி. எல்லோருமாய் சேர்ந்து தான்”. பஸ்ஸில் வரும் போது நடந்த அச் சம்பவம். “தூங்கும் போது, பக்கத்து சீட்டில், கையை விட்டு, - பதினஞ்சாயிரம். அப்படியே அடித்திருக்கிறான். அவனை அடியாய் அடித்து, நாவலபிட்டியில் இறக்கி விட்டார்கள்…”

“நீங்கள் அடிக்கவில்லையா? ”

“செத்துப் போனால்.”

காரை, மாதா கோவிலின் அருகே நிறுத்தினேன்: “இத்துடன் எமது கார் பயணம் முடிவடைகிறது.”

“நீங்கள் …” இழுத்தான். நானும்த்தான் நடக்கப் போகின்றேன். கிலர்ன்கன் வரைக்கும்.

“எதற்காக”

“நடைக்காக”.

“கிலன்கர்ன் சென்று திரும்பி விடுவீர்களா?.”

“ஆம்” என்றேன்.

“அப்படி எனில் சேர்ந்தே நடக்கலாம்”.

நானும் அவனுடன் இணைந்து நடந்தேன்.

வலப்புறமாய், ஏரி, கோபித்தப்படி உம்மென்று இருந்தது.

அதன் ஆழத்தையும் அமைதியையும் யார் படம் பிடிக்க கூடும். அமைதியை வேண்டுமானால்…

ஆனால் ஆழத்தை…

“காலை அஞ்சரை மணிக்கு தட்டுகளை கழுவத் தொடங்கனும். இரவு பன்னெண்டு மணிவரை.”

“சரிபட்டு வரல… ரெண்டே ரெண்டு கிழமை. அண்ணனே சொன்னார்  ‘நீ போ… போறதுத்தான் உனக்கு நல்லது’  அஞ்சாயிரம் தந்து பஸ்ஸிலும் ஏற்றிவிட்டான்…”

“துக்கமாக இருக்கிறது. இடைநடுவே வேலையை விட்டுவிட்டு வந்ததற்காய்” என்று வேதனைப்பட்டான். “வயது என்ன என்றேன்”, “பதினெட்டு”. ஏதாவது ஒரு தொழிலை கற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என யோசனை தெரிவித்தேன். மோட்டார் திருத்துவது – சமைப்பது – ஏதோ ஒன்று. ஆனால், அதனை திறம் பட செய்ய தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என தேற்றினேன். ஒரு பிளேன்டீ குடித்தாக வேண்டும் என்றான், எதிர்பட்ட மூடியிருந்த கடையொன்றை பார்த்துவிட்டு. பணம் இருக்கின்றதா என்றேன். அஞ்சாயிரம் என்றான் பையன்.

இடை நடுவே, பெரியண்ணனுடன் தினமும் மாட்டுக்கு புல் அறுப்பவன், தனது வண்டியை, வழமைப் போல் பாதையோரமாக தள்ளி வருவதைக் கண்டேன். என்னை கண்டவுடன், வழமை போல் தலையிலிருந்த தொப்பியை வலக்கரத்தால் அகற்றிய படி தள்ளுவதை நிறுத்தினான். “எப்படி, கன்னுகுட்டி” என்று விசாரித்தேன்.

“நல்லா இருக்கு சார்”.

அவரது மாடு, நேற்றுத் தான், கன்று ஒன்றை ஈன்று இருந்தது. “ஆறரைக்கு துவங்கியது. முடிய இரவு பண்னெண்டு மணி.”

“குட்டி – காளையா, பசுவா” என்றேன். “தெரியவில்லை” என்றான். ஒரு கணம் விக்கித்து தடுமாறி போனேன். மாலை ஆறு மணி தொடக்கம், இரவு பண்னெண்டு மணி வரை மாட்டுடன் இருந்துள்ளான். போட்டது காளையா பொட்டையா என்று தெரியவில்லை. தெய்வமே – எத்தகு மனிதர்கள், பசுவின் வேதனையில் தன்னையும் மூழ்கடித்து… காளையா பொட்டையா என்று கூட பாராமல், மாட்டின் வேதனையுடன் இவர்களை இணைத்தது யார்? யார் உன்னை இங்கு கொண்டுவந்து இருத்தியது? தேவர்களா! இல்லையெனில் இந்த அமைப்புமுறைத்தானா – இப்படி பல்வேறு சிந்தனைகள் என்னை அலைக்கழிக்க, கேள்வி கேட்டதற்காக கூசி போனேன். “பெரியண்ணன் எங்கே”. “படுத்து இருக்கிறார். அசதி. சரி, தூங்கட்டும் என்று வண்டியை தனியாக தள்ளி வந்து விட்டேன். தூங்கி எழும்பி வருவார் அவர்”. “பெரியவர் தானே” என்றான், வண்டியை தள்ள தொடங்கிய படி. கிலர்ன்கனிலிருந்து திரும்பும் போது பெரியண்ணன் எனக்காக நிற்பதைக் கண்டேன்.

இலங்கை சுதந்திரமடைந்து சென்ற ஆண்டு அநுர குமார திசாநாயக்க ஆட்சியில் அமரும் வரையிலான காலகட்டம் பாரம்பரிய இலங்கை அரசியல்வாதிகளால்  இனவாதம், மதவாதம், தேசியவாதம் ஆகியவற்றைப் பாவித்து  அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றும் காலகட்டமாக இருந்துள்ளது.  பிரதான ஊடகங்களின் சூத்திரதாரிகளாக மேற்படி அரசியல்வாதிகளே இருந்து வந்தனர்.அதனால் நாட்டு மக்களுக்கு, குறிப்பாகத் தென்னிலங்கை மக்களுக்கு நாட்டின் வடகிழக்கில், மலையகத்தில் , தமிழ், முஸ்லிம் மக்கள் சம்பந்தப்பட்ட அரசியல் இவையெல்லாம் பற்றிய உணமை நிலை தெரியாததொரு சூழல் நிலவியது. இன்று முதன் முறையாக அந்தச் சூழல் மாறியுள்ளது. இது  வரவேற்கத்தக்க, ஆரோக்கியமானதொரு சூழல். இச்சூழல் தொடர்ந்தும் நிலைத்திருப்பதே நாட்டின் நல்லதோர் எதிர்காலத்துக்கு அவசியம். 

இதன் விளைவே முக்கியமான சிங்கள  ஊடகவியலாளர்களில் ஒருவரான நந்தன வீரரத்தினவின் , அண்மையில் வெளியான, இரு நூல்கள்: யாழ்ப்பாணத்தை தீயிடுதல் 1981 - ஒரு வன்முறை அரசின் ஆரம்பம், கறுப்பு ஜூலை - வன்முறை அரசின் ஏழு நாட்கள். இவை சிங்கள மொழியில் வெளியான நூல்களின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்புகள். தமிழ் மொழிபெயர்ப்பாளர் - செல்லையா மனோரஞ்சன்.

* டிஜிட்டல் ஓவியத் தொழில் நுட்ப (Google Nano Banana)  உதவி : VNG

1

அவள் அப்படிக் கேட்டுவிட்டாள் என்பதற்காக மனைவியிடம் சொல்லியிருக்கக்கூடாது.அதனை எப்படி எடுத்துக்கொள்வாளோ?ஒருபெண் கேட்டதை இவளிடம் சொல்லி என்னைப் பற்றிய அபிப்பிராயத்தைப் புரட்டிவிடப்போகிறதோ தெரியவில்லை.'

மனதுள் புழுங்கினான்.

மணியமென்று அழைக்கப்படும் சுப்பிரமணியம் சுதந்திரபுரத்தில் பலசரக்குக் கடை வைத்திருப்பவன்..அவனின் மனைவி சுகந்தியைத் திருமணம் செய்து ஐந்துவருடங்கள் ஆகிவிட்டது.எனினும் குழந்தைகளில்லை.ஆனாலும் ஒருவரை ஒருவர் புரிந்துகொண்டு வாழ்ந்துவந்தனர். ஊரிலும் அவர்களுக்கு நல்லபெயர்.

கடைக்கு பலரும் வந்து போவார்கள்.

சிறுசிறு பொருட்களைவாங்க வருபவர்கள்..உதவி கேட்டு வருபவர்கள்..ஒசிப்பேப்பர் வாசிக்கவருபவர்கள்...சுகத்தியுடன் அரட்டை அடைக்க வருபவர்கள்..எப்போதும் கடை கலகலப்பாகவே இருக்கும். கடையை மூடியபின்பே வீட்டிற்குப் போவதால் கடைக்குப் பின் புறமாகவே மதிய உணவை சமைத்துச் சாப்பிடுவார்கள்.

'எதற்கு வீடு..?அதை விற்றுவிட்டு கடையைக் கொஞ்சம் பெருப்பிக்கலாமே' சுப்பையா அண்ணரின் ஆலோசனையை முற்றாக இருவரும் மறுதலித்தனர்.

'இன்றைக்கு கடை நல்ல வருமானம் தருகிறது.அதற்காக வீட்டைவிற்ரு கடையைப் பெருப்பிக்கும் எண்ணத்தால் ஒருவேளை கடை நடத்தமுடியாமல்போனால் வீடாவது மிஞ்சுமே?கடைசிக் காலத்திலாதாவது எங்களுக்கு இருக்கட்டுமே..வீடு என்ற ஒன்று குடும்பத்திற்கு வேணும்'

சுப்பையா அண்ணர் மறு பேச்சு பேசவேயில்லை..தலையை ஆட்டினார்..

- அக்டோபர் 10, 2025  'டொரோண்டோ,கனடாவில் மறைந்த , யாழ்  இந்துக்கல்லூரியின் பழைய மாணவரும், புகழ்பெற்ற துடுப்பெடுத்தாட்ட, உதைபந்தாட்ட வீரராகவும் விளங்கிய வேல்முருகு வசந்தகுமார் பற்றிய எழுத்தாளர் இந்து லிங்கேஸின் நினைவலைகள் இவை. - 

கல்லூரி வாழ்க்கையில்தான் எத்தனை ஆயிரம் கதைகள் இருந்தாலும்,மறக்கமுடியாத,மனசை விட்டுப் பிரிக்க முடியாத ஒரு கதைதான் இது. 1972 களில் யாழ்.இந்துக்கல்லூரியில் படித்துக்கொண்டிருந்த காலம்.கல்லூரி மைதானத்தில் துடுப்பாட்டப் போட்டி(Cricket Match)ஆரம்பித்துவிட்டால் போதும், மைதானத்தைச் சுற்றி ஆட்டத்தைப்பார்ப்போரின் எண்ணிக்கை நிறைந்து வழியும்.ஒரு மூலையில் கூட்டமாக இருந்து,Pongos ஐயும் வாசித்தபடி College College என்று ஒரு பகுதி ஓங்கி ஒலியெழுப்ப,மற்றைய பகுதி Hindu College என்று உரத்துக்கத்த,எங்களின் வேகப்பந்து வீச்சாளன் வசந்தனும் துள்ளிவந்து பந்தை வீச விக்கற்றும் பறக்க நாங்களும் துள்ளிக் குதிப்போம்.காற்றில் புழுதி கிளம்ப அரசமரத்தின் இலைகளும் சரசரக்க,நீலமும்,வெள்ளையும் கலந்த கல்லூரியின்கொடி காற்றில் அசைந்து, பெருமிதமாக வெட வெடத்துப் பறக்கும். நீலவர்ணம் நிறைந்த வானம்.வெக்கையைக் கக்கும் வெயில்.என்றாலும் கூட வசந்தனின் சிரிப்பின் ஒளிவீச்சு மைதானத்தை நிறைத்து நிற்கும்.இப்படித்தான் எங்களுடைய ‘டட்ட டாங்'எல்லோருக்கும் அறிமுகமானார்.

கல்லூரியைச் சுற்றி எங்கே,எப்போது பார்த்தாலும் வசந்தனின் சுறுசுறுப்பையும், சிரிப்பையும்,பேசும் அழகையும் கண்டு சிறியவர்களாக நாம் மகிழ்ந்த காலமது.அதற்காகவே மாலைப்பொழுதில் மைதானத்தில் பயிற்சி நடைபெற்று முடியும் தருவாயில் அங்கே காத்திருந்து அவரது பகிடிகளைக்கேட்டு ,மற்றவர்களுடன் நாமும் இணைந்து சிரித்த அந்தப் பொழுதுகளும் மறக்க முடியாதவை.காலம் மெல்ல மெல்ல கனியக்கனிய;ஒருத்தருக்குள் இத்தனை வல்லமையா என்ற வியப்பு எம்மையும் கட்டிப்போட்டது.ஒரு கால கட்டம் பார்த்தால்,கிரிக்கெட்டில் சாதனை.மறுபக்கத்தில் உதைபந்தாட்ட வீரனாக.மூத்த மாணவர் தலைவராக.கையெழுத்தும் அச்சிட்டாற்போல மிகவும் அழகாக.கணிதம்,பிரயோக கணிதம் இரண்டிலும் வல்லவராக மட்டுமன்றி,எமக்குக் கற்றுத்தந்த ஆசானாகவும் விளங்கினார் வசந்தன். 

Sean Conneryயின் ஜேம்ஸ் பொண்ட் 007 ஆக வெளிவந்த படங்களைப் பார்த்துவிட்டு; முக்கியமான சில காட்சிகளை அதன் பின்னணி இசையுடனே தொடுத்து,சுவாரஸ்யமாக சொல்வதுதான் வசந்தனின் கை வந்த கலை.இதைக்கேட்பதற்காகவே மாணவர் நாம் கூடியிருந்து கேட்டு மகிழ்ந்தவை பல.அப்படித்தான் வசந்தனிற்கு இன்னொரு புனைப்பெயராக 'டட்ட டாங்‘பிரபல்யமானது. 

* டிஜிட்டல் ஓவியத் தொழில் நுட்ப (Google Nano Banana) உதவி: VNG

கறுப்பி - 'டொரோண்டோ' சர்வதேசத்  திரைப்பட விழாவில்  (TIFF - 2025 ) திரையிடப்பட்டுப் பலரின் கவனத்தை ஈர்த்த குறுந்தமிழ்த்திரைப்படம் 'கறுப்பி' (Karupy) .இதன் திரைக்கதையை எழுதி,இயக்கியிருப்பவர் கலைநிதன் கலைச்செல்வன் ( Kalainithan Kalaichelvan) . நோர்மன் ஜூவிசன் திட்டத்தின் கீழ் (Norman Jewison Program ) கனடியத் திரைப்பட மையத்தில் , தெற்காசிய நடிகர்களைப் பிரதானமாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட திரைப்படம் கறுப்பி. கலைநிதன் கலைச்செல்வன்  எழுத்து , திரைப்பட இயக்கம் ஆகியவற்றில் இயங்கி வருபவர். இவரது குறுந்திரைப்படங்கள் சர்வதேசத் திரைப்பட விழாக்களில் திரையிடப்பட்டுள்ளன என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

இத்திரைப்படம் தனது 65ஆவது பிறந்தநாளில் தான் தற்கொலை செய்யப்போவதை அறிவிக்கும் ஒரு தமிழ் மூதாட்டியின் கதை. அவளூடு  தெற்காசியக் குடும்பங்களில் பிரச்சனைகளை எதிர்கொள்வதில் காணப்படும் மெளனம், முதுமை, தலைமுறைச் சிக்கல், துயரம் போன்றவற்றை மையப்படுத்தி உருவாக்கப்பட்டுள்ளதாகத் தெரி ய வருகின்றது. இவ்விதம்தான் இது பற்றி  இணையத்தில் கிடைக்கும் ஆங்கிலக் குறிப்புகள் வாயிலாக அறிய முடிகின்றது. நான் இதுவரையில் இத்திரைப்படத்தைப் பார்க்கவில்லை.  இத்திரைப்படம் பற்றிய அறிமுகத்துக்கானது இப்பதிவு.

தாஜ்மஹாலைக் கட்டிய மன்னர் ஷாஜகானின் தந்தையான முகலாய மன்னர் ஜஹாங்கீர் (Emperor Jahangir) இறுதி காலத்தில் மரணப் படுக்கையிலிருந்தபோது, அவரது உதவியாளர் ஒருவர்,“இந்த இறுதிக் காலத்தில் நீங்கள் எதை விரும்புகிறீர்கள், மகாராஜா?” என்று கேட்டபோது, அவர்,“காஷ்மீர் மட்டுமே; மற்றவை பிரயோஜனமில்லை,” என்றார்.

இதிலிருந்து, தற்போதைய அரசுகளான பாகிஸ்தான் மற்றும் இந்தியா — காஷ்மீர் நிலம் தொடர்பான செயல்களையும், அவர்கள் மனநிலையையும் — நாம் ஊகிக்க முடியும்.

அவுஸ்திரேலியாவிலிருந்து சென்ற எங்கள் ஆறு பேருக்குக் “காஷ்மீரில் பார்ப்பதற்கு என்ன உள்ளது?” என்ற கேள்வி வந்தபோது, அதற்கு என்ன பதில் சொல்லலாம்?

காஷ்மீர் — நீர்வளம், நிலவளம் கொண்ட பிரதேசம். வெண்பனியால் கம்பளித் தொப்பி அணிந்த மலைச் சிகரங்கள், நீரோடைகள், விரல்களைப் போல பரந்து விரியும் மரகத பள்ளத்தாக்குகள், கங்கைபோல இல்லாமல் இந்தியாவின் அழுக்கைச் சுமக்காத, பனி கரைந்து ஓடும் சுத்தமான ஆறுகள் என இயற்கையின் கொடைகள் நிறைந்தது. இந்தியாவின் பிற பகுதிகளில் உள்ள அரண்மனைகள், கோட்டைகள், கோவில்கள்  இங்கு இல்லை.

காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கில் ஒரு காலத்தில் இந்துக்கள், பின்னர் புத்தமதத்தினரைப் பின்பற்றியவர்கள், தற்போது இஸ்லாமிய மதத்தைப் பின்பற்றுகிறார்கள். பௌத்தம் காஷ்மீர் வழியாக, மத்திய ஆசியா, கிழக்காசியா வரை பரவியது. இது சில்க் ரோடு எனப்படும் ஆசிய–ஐரோப்பிய வாணிகப்பாதையின் ஒரு கிளையாக இருந்தது.

* டிஜிட்டல்  ஓவியத்  தொழில் நுட்ப (Google Nano Banana) உதவி; VNG

பெண்களாகப் பிறந்த யாவருக்கும் - ஏதோ ஒரு விதத்தில் சாதனை என்ன என்று கூறி - சாதித்த பெண்களுக்கும் இக்  கவிதை காணிக்கை.
     
அழகான உடை பெண்ணின்
ஆளுமையை மாற்றும் என்பார்
அழகான நடத்தைதான் பெண்ணே உன்
 வாழ்க்கையையே மாற்றும்!
பெண்ணே!
புரிதல் இல்லாத இடத்தில் - நீ
பரிந்து பேசினாலும் - இல்லை
பாசத்தில் பேசினாலும் - அது
பலவந்தமாகத்தான் தோன்றும்
இசை மொழியான தமிழ் மொழியால்
இனிதே அழகாக்கி பண்படுத்திவிடு அதனை!

பெண்ணே!
கோபம் வந்தாலும் உன்
நிதானத்தை இழக்காதே!
கோபத்தின் பின்னால் உன் நியாயத்தைவிட
பெரிதாக நீ எறிந்த
வாத்தைதான் பேசப்படும்
கடைசித் துளியும் உதிர்ந்த பிறகும்
பொறுப்புடன் சித்திரமாக்கிவிடும்  
உன் சிந்தனையை பேனாக்குச்சியால்
பொறித்துவிடு!

பெண்ணே உனக்குள்
வட்டமிட்டுக்கொண்;டிருக்கும்
வலிகள் தான் ஏளராளம்
சத்தம் போட்டுச் சொல்ல முடியாமல்
மனசுக்குள்ளே குமையும்
பேசாப் பொருளை என்னிடம் பேசு
துணிந்து பேசு
 உன் பாதை  
 சரியானதாகவும் இருக்கலாம்.

Join Zoom Meeting | Meeting ID: 835 7605 6586 | Passcode: 245552

* அறிவித்தலைத் தெளிவாகப் பார்க்கப் படத்தை ஒரு தடவை அழுத்தவும்.

Join Zoom Meeting  |  Meeting ID: 847 7725 7162 |  Passcode: 554268    

* அறிவித்தலைத் தெளிவாகப் பார்க்கப் படத்தை ஒரு தடவை அழுத்தவும்.

- இங்குள்ள பாடல்களுக்கான 'டிஜிட்டல்' ஓவியத் தொழில் நுட்ப (Google Nano Banana) உதவி; VNG -

1. காலத்தால் அழியாத கானம் ; 'காதல் எந்தன் மீதில் என்றால் காதில் இனிக்கிறது'

விவசாயி திரைப்படத்தில் இடம் பெற்றுள்ள இப்பாடல் எனக்கு மிகவும் பிடித்த எம்ஜிஆர் திரைப்படப் பாடல்களிலொன்று. கவிஞர் உ டுமலை நாராயணகவியின் வரிகளும், திரையிசைத்திலகத்தின் இசையும், டி.எம்.எஸ் & பி;சுசீலாவின் குரலினிமையும், எம்ஜிஆர் & கே.ஆர்.விஜயாவின் நடன அசைவுகளும், நடிப்பும் என்னை மிகவும் கவர்ந்தவை.

என் பால்ய வயதில் வவுனியா றோயல் திரையரங்கில் பார்த்த படங்களிலொன்று தேவரின் 'விவசாயி'.

பாடலைக் கேட்க 

 நூல்: 'ஒரு பாய்மரப் பறவை' | ஆசிரியர்:   பொ. கருணாகரமூர்த்தி ,ஜேர்மனி  | பதிப்பகம்: காலச்சுவடு, இந்தியா 2024


வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே!. ஒவ்வொருவரும் தத்தமது வாழ்வை வாழ்ந்து முடிக்கத்தான் வேண்டும். ஆனால் அதை எழுதுவது என்பது அவ்வளவு சுலபமான விடயமல்ல. எழுதுதல் என்பது ஒரு படைப்புத்திறன் மிக்க கலை வடிவம் ஆகும். இது வாழ்க்கையின் அனுபவங்களை ஆழ்ந்து உணர்ந்து, அதனைச் சிறந்த மொழியில் வெளிப்படுத்தி, அதன் மூலம் வாசகர்களையும் பாதிக்கும் ஒரு ஆற்றல் வாய்ந்த செயல். எழுத்தாளர் கருணாகரமூர்த்தி அவர்கள் இந்தக் கலையை வரமாகப் பெற்றவர் என்பது இந்தப் புத்தகத்திலிருந்து புலனாகிறது.

எழுத்தாளர் இந்தக் கதைகளினூடாக வாழ்க்கையின் அனுபவங்களையும், எண்ணங்களையும், உணர்வுகளையும் வார்த்தைகளாக வடித்து, அதனை ஒரு கலை வடிவமாக மாற்றுவதை நான் ஒவ்வொரு கதைகளிலும் காணக்கூடியதாக இருக்கிறது. இவர் தனது கதைகளில் வெறுமனே தகவல்களைப் பதிவு செய்யாமல், சொற்களின் மூலம் ஒருவரின் வாழ்வை வாசகர்களுக்குப் புரியவைத்தும், அந்த அனுபவங்களைச் சிறப்பாகப் பிரதிபலிக்கும் வகையில் கலாச்சாரப் பிறழ்வுகளின் மத்தியிலும் நகர்த்திச் செல்லும் பாங்கு அற்புதம்.

கதைகள் சிறப்படைய நல்ல முறையில் பாத்திரங்கள் அமைய வேண்டும். கதையின் உயிரோட்டம் பாத்திரங்களே

ஆகும். பாத்திரங்கள் மூலம்தான் கதாசிரியர் வாசகனைக் கவருகிறார். இந்தக் கதைகளில் வருகின்ற தனித்தனி மனிதனின் பண்புகளையும், செயல்பாடுகளையும் கதாசிரியர் தனது செம்மையான பாத்திரப் படைப்பு மூலம் வெளிக்கொண்டு வருகிறார். பாத்திரங்கள்தான் கதையை நடத்திச் செல்கின்றன. இவர் தனது ஒவ்வொரு கதையிலும் பாத்திரங்களின் வாழ்க்கையை முழுமையாகவோ, அல்லது அதில் சுவையான ஒரு பகுதியையோ விளக்கமாக எடுத்து உரைக்கும் விதம் தனித்துவமானது.இவரின் முதல் இரு கதைகளையும் வாசிக்கும்போது நான் முற்றிலுமாக ஒரு புனைகதையினை வாசிக்கிறேன் என்ற உணர்விலிருந்து பிரிக்கப்பட்டு, எழுதப்பட்டிருக்கும் ஒரு வரலாற்றைப் படிக்கிறேன் என்ற உணர்வினால் ஆட்கொள்ளப்பட்டிருந்தேன்.

நேற்று நடந்த இயல்விருது 2024 நிகழ்வில் ஒரு முக்கியமான அறிவிப்பினை ஆரம்பத்தில் சட்டத்தரணி மனுவல் ஜேசுதாசன் விடுத்திருந்தார். அது இவ்வாண்டிலிருந்து தமிழ் இலக்கியத்தோட்டம் வழங்கும் இயல் விருது , அ.முத்துலிங்கம் இயல் விருது' என்றழைக்கப்படும்.

இன்னுமொரு விடயமும் முக்கியமானது. அதனைத் தமிழ் இலக்கியத் தோட்டத்தை உருவாக்கியவர்களில் பிரதானமானவரான எழுத்தாளர் அ.முத்துலிங்கம் ஆற்றிய உரையின் மூலம் அறிந்தேன். அவர் தான் இவ்வாண்டிலிருந்து தமிழ் இலக்கியத் தோட்டச் செயற்பாடுகளிலிருந்து ஓய்வு பெறுவதாகக் குறிப்பிட்டார். இயல்விருது மேல் தமிழக இலக்கிய ஆளுமையாளர்கள் பலருக்கும் ஆர்வம் இருப்பதற்குரிய காரணங்களில் முக்கியமானது அதன் பின்னால் இருக்கும் எழுத்தாளர் அ.முத்துலிங்கத்தின் ஈடுபாடும், பங்களிப்பும்.