வாசிப்பும், யோசிப்பும்: எழுத்தாளர் சிவவதனி பிரபாகரனின் 'வாழ்வெனும் வரம்' பற்றிச் சில கருத்துகள்! - வ.ந.கிரிதரன் -
அண்மையில் கனடாத் தமிழ் எழுத்தாளர் இணையத்தால் நடத்தப்பட்ட தமிழ் நூல்களின் சங்கமம் புத்தகக் கண்காட்சியில் என் மேசைக்கு அருகில் இருந்தவர்களில் ஒருவர் எழுத்தாளர் சிவவதனி பிரபாகரன். இருவரும் எம் நூல்கள் சிலவற்றைப் பரிமாறிக்கொண்டோம். அவர் தந்த நூல்களிலொன்று 'வாழ்வெனும் வரம்'.
சிவவதனி பிரபாகரன் தமிழ்த்தேசிய ஊடகவியலாளர்களில் ஒருவராக அறியப்படுபவர். அவரது நூலும் அவரது அரசியல் சிந்தனைகளை வெளிப்படுத்தும் ஒன்றாகவிருக்கும் என்னும் எண்ணத்துடன் அதைப்பிரித்துப் பார்த்தேன். என் எண்ணம் பொய்த்துப்போனது. அது எண்ணங்களின் ஊற்றுவாயான உள்ளத்தைப்பற்றியது. மனத்தைப் பற்றியது.
தொகுப்பில் 28 கட்டுரைகள் உள்ளன. தெளிந்த நீரோடை போன்ற நடையில், வாசகரை உற்சாகப்படுத்தித் தட்டியெழுப்பும் வகையில் கட்டுரைகள் அமைந்திருப்பது ஆசிரியரின் குறிப்பாக நூலின் நோக்கத்துக்கு உறுதுணையாக அமைந்திருக்கின்றது.
போரின் கொடூரச் சத்தங்களும்
சீனாவுக்கும் ஐரோப்பா, எகிப்து போன்ற மேற்கத்திய நாடுகளுக்கும் இடையிலான தரைவழி வணிகப் பாதைகள் கிறிஸ்துவுக்கு முன்பு இரண்டாம் நூற்றாண்டில், சீனாவின் ஹான் அரச வம்சத்தின் காலத்தில் விரிவடைந்தன. பிற்காலத்தில் **‘சில்க் பாதை’ (Silk Road) என்று அழைக்கப்பட்ட இந்த வணிக வலையமைப்பு, பல நூற்றாண்டுகளாக கிழக்கையும் மேற்கையும் இணைத்தது.
"1971ல் இலங்கையில் நிகழ்ந்த மக்கள் விடுதலை முன்னணி (ஜே,வி.பி)யினரின் கிளர்ச்சியைப் பின்னணியாகக் கொண்ட நாவல் இது. இலங்கையின் அரசியல் வரலாறு- அனுபவம்-நினைவுகள்-புனைவு என்பவற்றின் சரிவிகிதக் கலப்பு இந்த நாவலை ஆழப்படுத்தியிருக்கின்றது. மக்கள் விடுதலை முன்னணியின் போராட்ட வரலாறை மாத்திரம் இந் நாவல் பேசாமல் இதில் வரும் பாத்திரங்கள் மூலம் சில கேள்விகளையும், விமர்சனங்களையும் முன் வைக்கிறது.அதுவே இந் நாவலைத் தனித்துவம் மிக்கதாகுகிறது. 
மனித வாழ்க்கையில் எல்லாவற்றையும் நாம் கொண்டாடுகிறோம். பிறப்பைக் கொண்டாடுகிறோம்; திருமணத்தைக் கொண்டாடுகிறோம்; குழந்தையின் முதல் நடை, கல்வி நிறைவு, வெற்றி, பதவி உயர்வு என வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு முக்கியத் தருணத்திற்கும் விழாக்களை உருவாக்குகிறோம். ஆனால் அதே வாழ்க்கையின் தவிர்க்க முடியாத இறுதி நிகழ்வான இறப்பை மட்டும் துயரத்தின் அடையாளமாகக் கருதுகிறோம்.
“ஆனாலும் தீர்க்கதரிசி ஒருவனும் தன் ஊரிலே அங்கீகரிக்கப்படமாட்டான் என்று மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்” – பரிசுத்த வேதாகமத்தின் புதிய ஏற்பாட்டில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ள இந்த வேத வசனமானது, இயேசு கிறிஸ்து தனது சொந்த ஊரான நாசரேத்தில் அவரது ஊர்க்காரர்களால் நிராகரிக்கப்பட்டு, கடுமையாக நிந்திக்கப்பட்டபோது, வெறுப்போடும் விரக்தியோடும் கூறியதாகச் சொல்லப்படுகிறது. இவ்வாறு உலகத்தாரால் போற்றப்பட்டு புனிதமாக்கப்பட்ட ஒருவர், அவரது சொந்த ஊர்க்காரர்களாலேயே நிராகரிக்கப்பட்டு நிந்தனைக்கு ஆளாவது ஆரம்பத்தில் ஆச்சரியமூட்டுவதாக இருந்தாலும், பின்னர் இது உலகத்தில் நடைமுறையில் உள்ள ஒரு பொதுவான இயல்பான விடயமே என்ற உண்மை எனக்கு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக புரிய ஆரம்பித்தது. அதிலும், ஈழ–புகலிட இலக்கியத் தளத்தில் ஒரு தீவிர வாசகனாக நான் உள் நுழைந்த போது இந்த உண்மை மீண்டும் மீண்டும் எனக்கு மெய்ப்பிக்கப்பட்டது.
தகவல் தொடர்பியல் (Communication) என்பது செய்திகள், கருத்துக்கள், உணர்வுகள் மற்றும் தகவல்களை ஒருவரிடமிருந்து மற்றொருவருக்கு அல்லது ஒரு குழுவிற்குப் பரிமாறிக்கொள்ளும் முறையாகும். இது வாய்மொழி, எழுத்து, சைகை மற்றும் மின்னணு ஊடகங்கள் (வானொலி, தொலைக்காட்சி, இணையம்) வழியாக நடைபெறுகிறது. சமூக உறவுகள், மேலாண்மை மற்றும் சமூக மாற்றத்திற்குத் தகவல் தொடர்பு அடிப்படையாக அமைகிறது.
